آزمون جغرافی ( ۲ )

آزمون جغرافی ( ۲ )  

در این آزمون باید نام هر موضوع را به سمت کشور مورد نظر بکشید  

آزمون جغرافی

آزمون جغرافی  

کافی است روی تصویر کلیک کنید و سپس نام هر موضوع را با موس انتخاب کرده و به داخل کشور مورد نظر ببرید  

انواع ویروس ها

واژه لاتین	معادل فارسی	تعریف	تصویر
bacteriophage	ویروس باکتریایی	ویروسی که در درون سلول باکتری تکثیر می‌یابد.
Capside	کپسید	غلاف پروتئینی ویروس که اسید نوکلئیک ویروس را احاطه می‌کند.
Capsomer	کپسومر	واحد کوچک پروتئین تشکیل دهنده کپسید
Latent viral infection		شرایطی که در آن ویروس در درون پیکر میزبان مدت زمانی بدون تولید بیماری باقی می‌ماند.
naked virus	ویروس برهنه	ویروسی که فاقد پوشش است.
Prophage	پروفاژ	DNA فاژی که در DNA سلول میزبان وارد شده است.
Provirus	پروویروس	DNA ویروسی که در آن DNA سلول میزبان وارده شده است.
Slow virus infection		فرایند بیماری که به تدریج طی مدت طولانی بوسیله ویروس پدید می‌آید.
viremia	ویرمیا	اصطلاحی که برای اشاره کردن بوجود ویروسها در خون استفاده می‌شود.
virion	ویریون	ذره ویروسی کامل
viral hemagglatination		توانایی برخی از ویروس‌ها به آگلوتینه کردن گویچه‌های سرخ خون
viropexis		فرایندی که حل آن یک سلول حیوانی ، ویروس کامل را در بر می‌گیرد.
Anticore=Antibody	پادتن	موادی که در سلول میزبان در اثر ورود ویروس‌ها به بدن توسط دستگاه ایمنی بدن تولید می‌شود.
Antibiotic	پادزی	موادی که برای مقابله اثرات میکروارگانیسم‌ها از جمله ویروس‌ها بکار می‌روند.
Transformation	ترانسفورماسیون	تغییرات وراثتی که در سلول‌های جانوری کشت داده شده، توسط برخی از ویروس‌ها و یا مواد تومورزا بوجود می‌آید.
Heamagglutination	هم آگلوتیناسیون	ویروس‌های دارای پوشش خاردار باعث تشکیل پل بین گویچه‌های قرمز خون می‌شوند که توده حاصل هم آگلوتیناتیناسیون نام دارد.
plaque forming units	واحدهای سازنده پلاک	درمحیط کشت حاوی مخلوط باکتری و ویروس ، هر پلاک نشان‌دهنده محل یک ویروس است.
cytopathic effect	اثر سایتوپاتیک	تخریب شدن سلول‌های لایه‌ای در محیط کشت سلول‌های حیوانی در اثر تکثیر ویروس‌ها
Eclips period	مرحله اختفا	زمانی که در جریان تکثیر ویروس‌ها ، ذرات ویروس آلوده کننده مشاهده نمی‌شوند.
Lytic cycle	چرخه لیتیک	رویدهای متوالی تکثیر فاژهای T جفت که شامل متلاشی شدن سلول میزبان بعد از رها شدن فاژها است.
Lysognic	لیزوژنی	وارد شدن DNA فاژ به سلول میزبان و بدون متلاشی کردن آن
Lysogenetic	لیزوژنتیک	فاژهایی که بعد از ورود به سلول میزبان مدتی را به صورت خفته می‌مانند.
viroid	ویروئید	قطعات بسیار کوتاه RNA برهنه و فاقد غلاف پروتئینی هستند که به آنها ویروس مانند گفته می‌شود.
Interferon	انترفرون	ماده‌ای است که توسط سلول‌های آلوده شده به ویروس تولید شود.
virulent phage	فاژ مخرب	فاژی که باعث تخریب و لیز شدن باکتری می‌شود.
Reverse transcription	آنزیم ترانسی کریپتاز معکوس	آنزیمی در تکثیر ویروس‌های RNA دار دخالت دارد.
Retrovirus	رترو ویروس‌ها	ویروس‌های RNA دار تومورزا
Human immanodeficiency virus	ویروس نقص ایمنی انسان	این ویروس در انسان تولید بیماری ایدز می‌کند.
paroviruses	پارو ویروسها	ویروس‌های بسیار کوچک هستند که موش صحرایی و موش را آلوده می‌کنند.
papova viruses	پاپووا ویروسها	ویروسهای کوچکی که سرطان‌زا هستند.
Adeno viruses	آدنوویروسها	دارای اندازه متوسط بوده و باعث عفونت‌های دستگاه تنفسی می‌شوند.
Herpes viruses	هوپس ویروسها	دارای اندازه متوسط بوده و در انسان تبخال ، آبله مرغان و زونا تولید می‌کنند.
Mixo viruses	میگزو ویروسها	دارای اندازه متوسط بوده و عامل آنفولانزای A ، B و C هستند.
paraMixo viruses	پارامیگزو ویروسها	عامل پارا آنفلونزا ، سرخک و اوریون
virus	ویروس	انگل سلول‌های زنده ، اولترا میکروسکوپی که دارای اسید نوکلئیک محصور در غلاف پروتئینی است و قادر به زندگی در محیط غیر زنده نیست.
plant viruses	ویروس‌های گیاهی	ویروس‌هایی که در گیاهان تولید بیماری می‌کنند.
animal viruses	ویروس‌های جانوری	ویروس‌هایی که در جانوران تولید بیماری می‌کنند.
corne viruses	کورنا ویروسها	این ویروسها با عفونت‌های بخش فوقانی دستگاه تنفس و سرماخوردگی ارتباط دارند.
Rabodo viruses	رابدو ویروسها	عامل هاری و بیماری نیوکاسل در مرغ
rna viruses	آرنا ویروسها	دارای RNA تک رشته‌ای بوده و برخی مولد عفونت‌های ویروسی هستند.
picorna viruses	پیکورنا ویروسها	کوچکترین ویروسهای RNA دار
Toga viruses	توگا ویروسها	شامل عده زیادی از ویروسها که بوسیله بندپایان انتقال می‌یابند.
Reo viruses	رئو ویروسها	دارای RNA دو رشته‌ای و احتمالا در عفونت‌های خفیف دستگاه تنفسی دخالت دارند .
virioloid		عفونت و ابتلا به ویروس آبله بدون ایجاد نشانه‌های شدید در شخصی که قبلا واکسینه شده است.
virology	ویروس‌شناسی	علمی که به مطالعه ویروسها می‌پردازد.
viroses		بیماریهایی که توسط ویروسها ایجاد می‌شوند.
virucidal		به فرایندی گفته می‌شود که توسط آن ویروس‌ها کشته می‌شوند.
virucide		به موادی که باعث از بین رفتن ویروسها می‌شوند.
virulence	ویرولانس	به قدرت بیماریزایی ویروس گفته می‌شود.
viruli ferous		به میزبانی که حامل ویروس است گفته می‌شود.
viruria		پیدایش ویروس در ادرار
arvor viruses		ویروس‌هایی که توسط بندپایان منتقل می‌شوند.

گوش و شنوایی

آیا تا بحال در یک مکان واقعا بی‌صدا بوده‌اید؟ حتی در ساکت‌ترین مناطق خارج شهر نیز صدا وجود دارد؛ اعم از صدای باد، پرندگان در حال آواز و حشرات در حال وزوز.

صدا به صورت امواج نامرئی در هوا حرکت می‌کند. گوش‌های شما به نحوی طراحی شده‌اند که امواج صوتی را تشخیص داده، آن‌ها را به پیام‌های عصبی تبدیل می‌کنند و این پیام‌های عصبی را به مغز می‌فرستند. مغز این پیام‌ها را تحلیل کرده و صدا را شناسایی می‌نماید.

لاله گوش (pinnae) در دو طرف شما، مشخص‌ترین بخش دستگاه شنوایی بوده ولی در عین حال کمترین پیچیدگی و حساسیت را دارا است. هر لاله گوش از طریق یک مجرای کوچک به نام کانال گوش صدا را به بخش‌های پنهان گوش در داخل سر می‌رساند. این بخش‌های ظریف و حساس داخلی – پرده گوش، استخوان‌های ریز داخل گوش که استوانچه نام دارند و حلزون گوش – در مساحتی به اندازه نوک انگشت شما و درست پشت هر چشم واقع شده‌اند. گوش برخی حیوانات نسبت به برخی از صداها بسیار حساس‌تر از گوش‌ ما است.

به عنوان مثال ما نمی‌توانیم صدای غرش‌های بسیار بمی که یک کرگدن یا فیل تشخیص می‌دهد

 و یا جیغ‌های بسیار زیری را که سگ‌ها و خفاش‌ها می‌شنوند، تشخیص دهیم.

البته شدت صداهایی که در اطراف ما وجود دارند نیز با هم فرق می‌کنند. در جدول زیر شدت صداهای مختلفی که ما می‌شنویم درج شده‌است.

داخل گوش

امواج صوتی از طریق کانال گوش به پرده گوش می‌رسند. پرده گوش یک پوسته‌ی نازک در ابعاد ناخن انگشت کوچک شماست. امواج سبب ارتعاش پرده گوش شده و این ارتعاشات در امتداد زنجیره‌ای از سه استخوان کوچک به نام استخوانچه گوش، حرکت می‌کنند. استخوانچه‌ها در واقع پلی در فضای هوایی کوچکی به نام حفره گوش میانی هستند. پس از آن پرده گوش ارتعاشات را به مایعی که درون حلزون گوش را پر کرده است، منتقل می‌سازد.

با ایجاد ارتعاشات در مایع حفره‌های داخل حلزون، یک غشای نازک که در طول تمام این بخش قرار دارد، لرزانده می‌شود. به این غشا مژک‌های میکروسکوپی وصل هستند که از سلول‌های مو نشأت گرفته‌اند. وقتی غشا می‌لرزد، مژک‌ها را کشیده و سبب می‌شود سلول‌های مو پیام‌های عصبی تولید نمایند که به مراکز شنوایی در مغز می‌رسد.

بخشی از حلزون گوش که شامل مژک‌ها و سلول‌های مو است، اندام کورتی (سلول‌های مژک‌دار داخل حلزون) نام دارد.

زوج‌های ماهیچه‌ای

یک ماهیچه تنها با انقباض (کوتاه‌تر شدن) استخوان متصل به خود را کشیده و باعث حرکت قسمت مربوطه می‌شود. برای اینکه سبب کشش، هل دادن و سایر حرکات در کل بدن شویم، بیش‌تر اوقات ماهیچه‌ها در ترکیب‌های دوتایی قرار گرفته‌ شده‌اند که هر یک در یک سمت استخوان قرار دارند.

این به معنی آنست که استخوان می‌تواند در دو جهت متفاوت کشیده شود. ماهیچه‌هایی که نیروهای کششی خلاف جهت هم تولید می‌کنند، زوج‌های آنتاگونیستیک (antagonistic) نامیده می‌شوند.

ساخت ماکت بازو

کمک گرفتن از یک بزرگ‌تر در انجام این آزمایش توصیه می‌شود

در یک زوج ماهیچه‌ای آنتاگونیستیک، یک ماهیچه‌ استخوان را در یک جهت می‌کشد. ماهیچه‌ دیگر در طرف دیگر استخوان قرار دارد. وقتی این ماهیچه منقبض می‌شود، استخوان را به سمت دیگری می‌کشد. وقتی این اتفاق می‌افتد، ماهیچه اولی در حالت استراحت بوده و به صورت بی‌تفاوتی کشیده می‌شود. شما می‌توانید ماکت قسمت بالایی بازو را با زوج ماهیچه‌ای آنتاگونیستیک – ماهیچه‌های دو سر و سه سر- بسازید. یکی از این ماهیچه‌ها منقبض می‌شود تا آرنج را خم کند و دیگری منقبض می‌شود تا آن‌را صاف نماید. با کارکرد پی‌درپی این ماهیچه‌ها شما می‌توانید دست خود را به علامت خداحافظی تکان دهید. برای واقعی‌تر جلوه شدن ماکت می‌توانید استخوان‌هایی را که از مقوا ساخته شده‌اند به ماکت آن بچسبانید.

وسایل مورد نیاز

قطعات تخته چندلا: برای A 1 × 12 × 25 سانتی‌متر ؛ برای B 3 × 3×12 سانتی‌متر؛ برای C 5/0 × 12 × 60 سانتی‌متر ؛ برای D 1× 8× 30 سانتی‌متر؛ برای E 1 × 1× 10 سانتی‌متر ؛ برای F (بازوی بالایی) 5/0 × 5 × 33 سانتی‌متر؛ برای G (بازوی پایینی) 5/0 × 8 × 40سانتی‌متر (به همراه شکل دست)، دو عدد قلاب بزرگ، چهارعدد قلاب کوچک، پیچ به طول 3 سانتی‌متر و قطر 5 میلیمتر به همراه سه واشر و یک مهره، چسب نواری دو رویه، چهار عدد نوار از جنس پلاستیک موج‌دار به ابعاد 2× 20 سانتی‌متر ، 30 عدد نی نوشیدنی پلاستیکی ، دو عدد پونز، ریسمان، لوله پلاستیکی به طول 2 متر و قطر سانتی‌متر1 به همراه دو عدد شیر (یا بست) برای محکم کردن آن. صفحه (رومیزی)، محافظ، صفحه پایه برای مته کردن، مته با سر 6 میلیمتر ، خط‌کش مغزی، چاقوی کاردستی، مداد، قیچی، بست (گیره)، اره بخاری، ارهمویی .

1- بازوی پایینی (G) را به صفحه مته چفت کنید و به کمک بزرگ‌تر خود، به دقت یک سوراخ روی خط وسط بازو و با فاصله 6سانتی‌متر از انتهای آرنج ایجاد نمایید. پیچ از این سوراخ عبور خواهد نمود.

2- چهار قلاب کوچک را روی آن فرو کنید. یک قلاب روی هر طرف (جانب) مچ، جایی که دست و بازو به هم وصل می‌شوند، یکی در گوشه خارجی آرنج و یکی در قسمت داخلی و با فاصله 12سانتی‌متر از آرنج.

3- توسط مته، یک سوراخ در بازوی بالایی (F) ایجاد نمایید. این سوراخ باید در خط مرکزی و با فاصله3سانتی‌متر از انتهای آرنجی بازو قرار گیرد.  F , G را به وسیله واشر به هم پیچ کنید.

4- انتهای نی‌ها را داخل سوراخ‌های یک نوار پلاستیکی موج‌دار چسب بزنید. فاصله نی‌ها به گونه‌ای باشد که حدود 12 الی 15 نی در نواری به طول 20 سانتی‌متر قرار گیرد.

5- انتهای دیگر نی‌ها را به یک نوار موج‌دار دیگر بچسبانید و اجازه دهید چسب کاملا خشک شود. سپس به وسیله خط‌کش فلزی در قسمت وسط طول نی‌ها خط بیندازید تا بتوانند از محل مزبور به راحتی خم شوند.

6- نوارها و نی‌ها را لوله کنید و یک قفس استوانه‌ای شکل بسازید. دو لبه را با چسب عایق، بچسبانید و مطمئن شوید که خط تای ایجاد شده، به نی‌ها این امکان را می‌دهد که وقتی دو انتهای قفس به هم فشار داده می‌شوند، نی‌ها به بیرون خم شوند.

7- یک نوارکشی را بریده و یک انتهای آن‌را به دور نوار موج‌دار حلقه کرده و چسب بزنید. همین کار را با انتهای دیگر نوارکشی و در سمت مقابل همان دایره انجام دهید.

8- مراحل 4 تا 7 را برای ساخت دومین قفس تکرار کنید. اکنون لوله پلاستیکی را به دو قسمت بریده و دهانه بادکنک را خیلی محکم به یک سر هر لوله بچسبانید و مطمئن شوید که این اتصال در برابر هوا نفوذ ناپذیر است.

9- پایه قرارگیری بازو را با استفاده از چسب دو رویه سرهم کنید. دو سوراخ در بالای پایه نصب بالایی (D) مته کرده و قلاب‌های بزرگ را به آن پیچ کنید. به وسیله چسب دو رویه کل بازو (G,F) را به قسمت بالا و پایه‌های نصب (E,D) بچسبانید و مطمئن شوید که دستG ، شست خود را در بالاترین مکان دارد.

پایه قرارگیری بازو

این، یک نمای جدا شده از اجزای پایه است. به وسیله واشر، بازوی پایینی (G – شکل پایین را ملاحظه نمایید) را به بازوی بالایی (F) پیچ و مهره کنید به نحوی که بتواند به آسانی به سمت بالا و پایین حرکت نماید.

10- یکی از قفس‌های نی‌ای را به انتهای سمت چپ پایه نصب بالایی(E) آویزان کرده و آن‌را توسط پونز محکم نمایید. یک حلقه ریسمانی به دور نوار موج‌دار پایینی گره بزنید. در حالی که دست را بالا نگه داشته‌اید یک تکه ریسمان دیگر به این حلقه گره بزنید و آن‌را از قلاب روی قسمت داخلی آرنج رد کرده و به قلاب روی بالای مچ گره بزنید.

11- با استفاده از یک حلقه ریسمانی قفس دیگر را به انتهای سمت راست پایه نصب وصل کنید. ریسمانی را به حلقه پایینی گرده زده و آن‌را از قلاب گوشه خارجی رد کنید. طول آن‌را طوری تنظیم نمایید که کشش یکسانی در دو قفس ایجاد شود. سپس ریسمان را به قلاب پایین مچ گره بزنید.

12- مقداری کمی چسب مایع روی گره‌ها بزنید تا کاملا محکم شوند. اجازه دهید چسب خشک شود. در داخل هر یک از قفس‌ها یک بادکنک قرار دهید تا قفس‌ها شکل ماهیچه به خود بگیرند. لوله‌های وصل شده به بادکنک‌ها را از قلاب‌های بزرگ بگذرانید. یک شیر یا بست به انتهای آزاد هر لوله وصل نمایید.

13- ماکت بازوی شما اکنون آماده است. ماهیچه جلوی بازو، ماهیچه دو سر و عقبی، سه سر است. داخل لوله متصل به ماهیچه دو سر بدمید. بادکنک بادشده و خم‌شدن نی‌ها قفس را کوتاهتر می‌کند؛ درست مانتد یک ماهیچه منقبض شده. این کار سبب کشیدن ریسمان‌ها (رباط‌های ماهیچه) می‌شود. این ریسمان‌ها بازوی چوبی پایینی را که نماینده استخوان‌های ساعد ( رادیوس و اولنا) هستند، می‌کشند و سبب چرخیدن حول پیچ (مفصل لولایی آرنج) می‌گردند. به وسیله ماهیچه دو سر دست را به سمت بالا و به وسیله زوج آنتاگونیستیک آن، یعنی ماهیچه سه سر به سمت پایین حرکت دهید. از بست یا شیر برای نگه داشتن ماهیچه‌ها در یک موقعیت مشخص استفاده نمایید.

البته ایده‌های ساخت دیگری نیز برای ساخت بازو وجود دارد که در شکل زیر می‌بینید.

اهرم‌ها

اهرم یک میله صلب است که حول یک نقطه معین گردش می‌کند. این نقطه تکیه‌گاه نامیده می‌شود. اهرم وزنه‌ای را که بار نامیده می‌شود، با استفاده از نیرویی به نام "نیروی محرک" ، به حرکت درمی‌آورد. سه نوع اهرم اصلی وجود دارد- و بدن مثال‌هایی از هر سه نوع را دارد - در بدن اهرم، یک استخوان است؛ نیرو توسط یک ماهیچه اعمال می‌شود و بار بخشی از بدن است که استخوان آن‌را حمل می‌نماید. بخش‌های مختلف بدن خود را حرکت دهید و ببینید آیا می‌توانید تشخیص دهید چه نوع اهرمی درگیر است.

اهرم مرتبه اول

تکیه‌گاه بین بازو و نیرو قرار دارد. مفصل گردن که در هنگام حرکت جمجمه به بالا و پایین، توسط ماهیچه‌های گردن کشیده می‌شود، مثالی از این نوع اهرم است.

اهرم مرتبه دوم:

امکان دیگری که برای قرار گیری بار وجود دارد، بین تکیه‌گاه و نیروست. این وضعیت وقتی شما روی نوک انگشتان خود ایستاده‌اید، اتفاق می‌افتد.

اهرم مرتبه سه:

در این نوع اهرم، نیرو در وسط یا بین تکیه‌گاه و بار قرار دارد. این وضعیت در مفصل آرنج در بازو اتفاق می‌افتد.

ماکت ریه‌ها

*توصیه می‌شود برای این فعالیت پژوهشی اولیاء محترم نیز کمک کنند*

وقتی شما عمل دم را انجام می‌دهید، ماهیچه‌ها سبب می‌شوند قفسه‌ی سینه منبسط شود. انبساط قفسه‌ی سینه ریه‌ها را به همین کار وامی‌دارد. وقتی این اتفاق می‌افتد، هوا به درون ریه‌ها کشیده می‌شود.

ماکتی برای نشان دادن این حالت بسازید.

وسایل مورد نیاز

بطری پلاستیکی بزرگ شفاف، اتصال سه‌راهی لوله‌های خانگی، گل‌ مدل‌سازی، دو عدد نوارکشی، لوله پلاستیکی، سه عدد بادکنک کوچک، قیچی.

1- لوله پلاستیکی را در یکی از ورودی‌های اتصال لوله خانگی وارد کنید. اگر لازم بود از گل مدل‌سازی برای عایق کاری این اتصال استفاده نمایید. بادکنک‌ها را به وسیله نوارهای کشی به دو سر دیگر اتصال وصل نموده و مطمئن شوید که اتصال بین آن‌ها کاملا محکم و عایق است.

2- به دقت 5/2 سانتی‌متر از ته بطری را با قیچی ببرید. مطمئن شوید لبه بریده شده توسط قیچی کاملاً صاف و هموار است. بادکنک‌ها و اتصال را در داخل بطری جاسازی نمایید. لوله پلاستیکی را با استفاده از گل مدل‌سازی، به دهانه بطری چسبانده و عایق‌بندی کنید تا هوایی از محل اتصال نفوذ ننماید.

3- در قسمت دهانه‌ی بادکنک سوم یک گره ایجاد نموده و سپس آن‌را به دقت به دو نیمه (به طور عرضی) ببرید. به آرامی بخش گره‌دار بادکنک را روی ته بطری بکشید و تمام لبه‌های آن‌را بکشید تا بادکنک در حد ممکن مانند پوسته طبل کشیده شود. اکنون آن‌را با استفاده از گره نگه‌دارید.

4- بادکنک پایینی در نقش دیافراگم، یعنی ماهیچه‌ اصلی تنفس است. آن‌را به سمت پایین بکشید؛ آن‌گونه که انگار عمل دم را انجام می‌دهید. این کار سبب کاهش فشار هوا در بطری می‌شود. هوا از خارج به سرعت وارد شده و باعث انبساط دو بادکنک می‌شود (درست مانند ریه‌های واقعی در قفسه سینه شما)

تنفس

وقتی عمل دم را انجام می‌دهید، شش‌ها بزرگ‌تر شده و هوا را به داخل می‌کشند. وقتی بازدم می‌کنید، شش‌ها به اندازه کوچکتر خود باز می‌گردند.

دستگاه تنفسی

دستگاه تنفسی اکسیژن را از طریق شش‌ها وارد خون می‌سازد. این دستگاه شامل بینی، گلو، نای (لوله‌ هوایی) و شش‌ها است. وقتی شما عمل دم را انجام می‌دهید، هوای تازه را به داخل می‌کشید. وقتی بازدم انجام می‌دهید، هوای باقیمانده را از شش‌ها خارج می‌سازید. در کیسه‌های هوایی که آلوئول (alveoli) نام دارند و در اعماق ریه واقع شده‌اند، هوا در مجاورت بسیار نزدیک با خون عبوری از مویرگ‌ها قرار می‌گیرد این فرآیند به اکسیژن که برای تنفس سلولی حیاتی است، اجازه می‌دهد که از ریه‌ها به خون منتقل شود. همچنین به محصول پس‌مانده (دی‌اکسید‌کربن) اجازه می‌دهد که از خون به شش‌ها منتقل شده و از آنجا به هوا برود. اگر دی‌اکسیدکربن در خون باقی می‌ماند برای آن مسموم‌کننده بود. به نفس کشیدن خودتان گوش دهید و ببینید که چگونه حرکات قفسه سینه هوا را به داخل مکیده و یا به خارج می‌فرستد.

درون قفسه سینه

هوا از طریق نای (لوله هوا) وارد ریه‌ها شده و از آن‌ها خارج می‌شود. انتهای بالایی نای به حلق (گلو) باز می‌شود. انتهای پایینی به دو نایژه اصلی (لوله‌های هوا) تقسیم شده و هر یک به یکی از ریه‌ها وارد می‌گردند. نایژه در ریه مجددا تقسیم شده و کوچک و کوچک‌تر می‌شود. تا جایی که به نازکی یک تار مو گردد. سرانجام، نایژه‌ها (که اکنون نایژک‌ها انتهایی نام دارند) وارد کیسه‌های حباب مانند میکروسکوپی به نام آلوئول می‌شوند. تقریبا 300 میلیون آلوئول در هر ریه وجود دارد. هر آلوئول توسط مویرگ‌ها احاطه می‌شود. اکسیژن (موجود در هوای داخل آلوئول) فاصله کمی را تا خون (داخل مویرگ‌ها) طی کرده و خون آن‌را به تمام بدن حمل می‌نماید.

سطح ریه

*توصیه می‌شود برای این فعالیت پژوهشی اولیاء محترم نیز کمک کنند*

میلیون‌ها آلوئول در داخل یک ریه، آن‌را در معرض هوا قرار می‌دهند. آن‌ها در واقع فضای داخلی ریه را خیلی بزرگ‌تر از حالتی می‌کنند که ریه را تنها یک حفره خالی درنظر بگیریم. بنابراین ریه‌ها می‌توانند مقدار زیادی اکسیژن جذب نمایند. با استفاده از مقوا آلوئول خود را بسازید.

وسایل مورد نیاز

1. _{چسب نواری}
2. _{قیچی، ورق مقوایی نازک آبی‌رنگ به ابعاد  15× 45 سانتی‌متر} 
3. _{تعداد زیادی ورق مقوایی زرد رنگ}
4. _خط‌کش

1- مقوای بزرگ آبی را به صورت استوانه درآورده و دولبه آن‌را به هم بچسبانید. این سطح خارجی ریه را تشکیل خواهد داد. اکنون شما آماده ساختن لوله‌هایی هستید که نقش آلوئول را برای داخل "ریه" به عهده خواهند داشت.

2- مقوای زرد رنگ را به قطعات سانتی‌متر 10×15 ببرید و آن‌ها را به شکل لوله درآورده و دولبه آن را به هم بچسبانید. لوله‌ها را داخل "ریه" بزرگ آبی قرار دهید تا زمانی‌که استوانه بزرگ‌تر کاملا پر شود.

3- اکنون لوله‌ها را باز کنید و آن‌ها را روی سطح صاف قرار دهید. می‌بینید که شما با اضافه کردن تعداد آلوئول سطح ریه را افزایش داده‌اید. اکنون تصور کنید که جذب اکسیژن در ریه واقعی با وجود میلیون‌ها آلوئول‌ که در داخل آن قرار گرفته‌اند، چقدر افزایش خواهد یافت.